ریشه یابی واژه ها در ایران

ریشه یابی واژه ها در ایران
پیش نویس
      با ریشه یابی دقیق و یافتن ریشه های واژه ها می توانیم لغات جدید بسازیم،  لازم است این کار و تحقیق جدید،  بصورت یک علم در آید و تخصصی و تخصصی تر شود.  ایرانی های هر شهر و دیار باید با دقت و هوشیاری،  اطلاعات زبانی و ریشه شناسی زبانی منطقه خودشان را گردآوری نمایند،  و برای اطلاع و استفاده دیگران در اینترنت منتشر نمایند.  سعی کنید جستجوگر و کنشگر باشید،  تا بتوانید به خود و جامعه خودتان خدمت نمایید.
تصویر کتیبه تپه یحیی،  عکس شماره 3493.
   توجه:  مطالب وبسایت ارگ و وبلاگ گفتمان تاریخ،  توسط ده ها وبلاگ و وبسایت دیگر،  بصورت خودکار و یا دستی کپی پیس می شوند،  از این نظر هیچ مسئله ای نیست،  و باعث خوشحالی من است.  ولی عزیزان توجه داشته باشند،  که حتماً جهت پیگیر و نظر نوشتن درباره مطالب،  به اصل وبلاگ من مراجعه نمایند:  در اینجا  http://arqir.com.
لوگو در دانش و بینش انقلابی باشید،  عکس شماره 1610.
برگه 557 پائیز 1395 پیوست تاریخ عمومی ایران است.
. . . ادامه دارد و باز نویسی می شود . . .
علم ریشه‌شناسی
      ریشه یابی واژه ها بر اساس علم ریشه‌شناسی یا علم اشتقاق یا اِتیمولوژی قرار دارد،  و در کل علم مطالعهٔ تاریخی و بررسی تحول شکل واژه‌ها می‌باشد.  به مسائلی و موضوعاتی رسیدگی می کند،  مانند،  چه موقع و از چه منبعی وارد زبانی شده ‌اند،  و در طول زمان چه تغییری در ساختار و معنای آنها ایجاد شده ‌است.  ریشه یابی برای ایرانیها خیلی بیشتر امکان دارد،  تا دیگر کشورها،  زیرا تا آنجا که مشخص شده است،  اولین تمدن و زبان و نویسایی در تمدن کهن جی،  پدید آمده و از آنجا طی هزارها به تمام جهان رفته است.
      در ایران بیش از هر کشور دیگری گویش های مختلف بازمانده باستانی وجود دارد،  که بهترین منبع برای ریشه یابی را در اختیار محقق ها قرار می دهد.  من نیز از افراد پیر مدرسه نرفته روستاهای دور دست ایران،  بمنظور ریشه یابی استفاده می کنم.  در گذشته های تاریخی،  ریشه یابی ها فقط برای منظور های دینی بود،  تا به نوعی یک حقانیت دینی را ثابت کنند.  امروزه واژه یابی و ریشه یابی واژه ها،  تحقیق علمی ملی برای نام گذاری های جدید،  و نیز به نوعی سرگرمی است.
      پیش از سده نوزدهم،  بویژه پیش از ظهور نودستوریان ، اشتقاق به معنای شناخت اصل و تاریخ لغت،  بر اساس درستی استوار نبوده،  و اگر هم اشتقاقات درستی احیاناً در نوشته‌ های پیشینیان آن‌ها آمده است،  کمتر چنین بوده،  که از مقدمات درست به نتایج درست رسیده باشد.  به عبارت دیگر، غالب اشتقاقات آنان را باید اشتقاق عامیانه به شمار آورد.
      با شناخت تحولات تاریخی آواها،  و اساساً با شناخت چگونگی تحول زبان‌ها و روابط میان آن‌ها،  و جمع آوردن متون و منابع مختلف از زبان‌ها و لهجه‌های مختلف،  کار ریشه‌شناسی پیشرفت ‌های بسیاری کرده است.  به تبع این،  راه بر ریشه‌شناسی‌های شبه‌علمی هم باز شده.  در ایران ریشه ‌شناسی ‌هایی که بر اصول آوا شناختی و معنا شناختی استوارند،  بیشترین کاربرد را دارد.
      در زبان‌شناسی،  اشتقاق یکی از روش های واژه ‌سازی برای ساختن کلمات جدید است،  همانطور که کلمه شاد-ی و نا-خشنود از کلمه شاد،  یا کلمه تعیین از کلمه تعیین کردن ساخته شده است.  یک تقابل با فرایند صرف معنی می شود،  که نوع دیگری از وند را به منظور ساختن نوع دیگر همان کلمه بکار می گیرد.  به همین گونه براحتی می توان با عمل عکس،  آوا ها یا سیلاب ها را از یکدیگر جدا نمود،  و با دانستن هر آوا و پیدا کردن آن،  در واژه های دیگر،  معنی ریشه ای آوا را نیز یافت.
      در دروغ های تاریخ ریشه تمام زبان های دنیا را "هندو اروپایی" نامیده اند،  من با ریشه یابی بر اساس سیلابها یا تک آواها،  براحتی ثابت می کنم،  که ریشه زبانها همه از یک نقطه و در تمدن های کهن ایران آغاز شده است،  و این نام گذاری کذایی هندو اروپایی داستان و دروغ کامل است.  البته برای نفوذ علم ریشه یابی بر اساس سیلابها به علوم جهان،  نیازمند کارهای بیشتری است،  که با وجود کار من و تماس های زیادی که با من شده،  اشخاص بسیاری مشغول اینگونه ریشه یابیها می باشند.
ریشه یابی های اروپایی
      پایهٔ علم ریشه‌شناسی جدید را «سر ویلیام جونز»، قاضی انگلیسی، نهاده‌است.  وی در سال ۱۷۸۶ در برابر انجمن آسیایی کلکته خطابه‌ای ایراد کرد،  که در آن زبان‌های لاتینی و یونانی و سنسکریت و فارسی را از یک اصل و خاستگاه خانوادهٔ زبانی هندو – اروپایی اعلام کرد.  در مورد خاستگاه خانوادهٔ زبانی هندو – اروپایی دو فرضیهٔ رقیب وجود دارد.  دیدگاه مرسوم که ریشهٔ این خانوادهٔ زبانی را به ۶٬۰۰۰ سال پیش و استپ‌های پونتیک را فرض می‌کند.  دیدگاه دیگر ادعا می‌کند ریشهٔ این خانوادهٔ زبانی به ۸٬۰۰۰ تا ۹٬۵۰۰ سال پیش و به منطقهٔ آناتولی تعلق دارد،  که با گسترش کشاورزی این زبان نیز در گسترش یافت.
      دقت کنید،  یک انگلیسی،  اروپائیان را با کلک و ترفند در ریشه های زبان جا زد،  و سپس روس و ترک و همه به میدان آمدند،  و می گویند که ریشه زبان از ما در جاهایی مورد نظر ما بوجود آمده است.  اما همانطور که در کنشکری و واکنشگری نوشتم،  ایرانیها که همه واکنشگرا در علم و همه چیز بار آمدند،  توانایی ابراز وجود در ضد ترفند های تاریخی ندارند،  که هیچ،  بلکه مطابق طبع واکنشگرایی،  مشغول نق زدن به اشخاص ملی ایرانی هستند،  که در راه ثابت کردن ریشه زبان،  از تمدن های کهن ایران هستند.
       غیر از ایرانیها،  ملتهای دیگر با زبان های دیگر توانایی ریشه یابی ندارند،  بدین منظور بسیار از وب های مربوط را دیدم و خواندم،  و متوجه شدم بطور کلی به اشتباه می دانند و می گویند.  عرب و روس و ترک و غیره همه مشغول کشیدن ریشه یابی واژه ها بسمت زبان خود هستند،  ولی ایرانیها مطابق معمول اندر خم یک کوچه گیر کرده،  و هنوز نمی توانند دروغ های تاریخ را تشخیص دهند،  و بسوی واقعیت ها بروند،  و این یعنی آینده را به همه سپردن،  غیر از خود ایرانی.
      برای نمونه:  پدر خدای هندو اروپایی به نام‌های گوناگون:  زئوس، ژوپیتر، دیائوس پیتا، دوا، پدیدار می‌گردد.  از دید مولر همهٔ این نام‌ها به یک نام می‌رسید؛  دیائوس؛  که از آن هم معنای درخشندگی یا درخشان برمی‌آید؛  که همگی از ساختار نخستین دئوس‌پاتر جداشده‌اند؛  و تشبیهات و کنایه‌ها (درخشندگی یا درخشان) دارای شخصیت و جاندار می‌شوند.
      نتایج پژوهش‌های ریشه‌شناسی اروپایی می گوید،  در پنج هزار سال پیش از میلاد مسیح،  در منطقه‌ای میان جنوب روسیه در شرق رود دنیپر و شمال قفقاز و غرب کوه‌ های اورال،  قومی زندگی می‌کردند،  که بعدها به سرزمین‌ هایی از هند تا اروپا مهاجرت کرده‌اند.  چون این قوم منشأ زبان‌های رایج در هند و اروپا بودند،  زبان این قوم و خود این قوم «هند و اروپایی» نامیده شد.
      می بینید تمام تلاش آنها بر اساس داستان های خود ساخته قرار دارد،  بدون هیچ برخورد علمی،  و با این داستان های می خواهند برای اروپا تاریخ بسازند.   در هرصورت توسط علاقمندان ایرانی ریشه یابی هایی صورت می پذیرد،  و دارند لغات فارسی در زبان های دیگر منجمله زبان های اروپایی و اربی و ترکی را می یابند،  اما من در ریشه یابی سعی می کنم،  ریشه زبان را از تک آوا های انسان اولیه پیگیر شوم،  و سپس طی هزاره ها تعقیب کنم،  البته با قید مبدأ زمانی ریشه یابی.
مدل سازی واژه ها
      من سعی می کنم مبدأ تحقیقم را تمدن های کهن ایران قرار دهم،  در آن زمان هنوز زبان های متفاوت شکل نگرفته بود،  ولی مردم بودند،  مردمی که بیک زبان حرف می زدند.  در مدت زلزله بم،  که برای باز سازی رفته بودم،  با تعدادی افراد پیر مدرسه نرفته آشنا شدم،  و دیدم که آنها برای هر سیلاب یک علامت می دانند،  نه مانند ما با حروف های متعدد.  این سیلاب ها و علامت ها همان هیروکلیف باستانی بودند،  که تغییراتی در شکل پیدا کرده بودند.  یکی از آنها که شغلش گرده افشانی درختان خرما بود،  با حدود 75 سال سن،  بمن گفت،  این علامتها هر کدام یک سیلاب با معنی دارد،  و وقتی کنار هم قرار می گیرند،  یک کلمه را می سازند.  این درست مانند هیروکلیف مصری و سندی است.
      قبلاً طی نیم قرن گذشته در مسافرت هایم کم و بیش چنین چیزی را دیده بودم،  ولی علامت گذاری فقط در یک مورد دیگر بود.  در این محلی که زندگی می کنم،  یک دوست 77 ساله دارم،  که مدرسه نرفته و گالش است،  او نیز به همان گونه می گوید،  علامات کلی ندارد ولی علامت هایی می داند.  به همین سادگی تاریخ در دستمان ماست،  که در هیچ کجای دنیا چنین چیزی وجود ندارد.  ولی متأسفانه همانگونه که گفتم عدم جستجو گری و کنشگری در علم،  باعث شده این موضوع ها نادیده گرفته شود،  و همه افراد فقط نسبت به داده های علمی واکنشگرا باشند،  و این بهترین موقعیت را برای نفوذ سیستم دروغ پرداز تاریخ نویسی استعمار فراهم کند.
      سیلاب ها و آواها را در یک جدول قرار دادم،  متوجه شدم،  اینها هر کدام در کنار دیگری واژه ای است،  و با تغییر و جابجایی سیلاب ها،  واژه های جدید ساخته می شود.  بهمین راحتی ریشه یابی از طریق سیلاب ها انجام می شود،  که هر کدام یک حرف هیروکلیف است.  جدول هیروکلیف که ساخته ام فعلاً منتشر نمی کنم،  چون فقط شامل یکصد حرف است،  به امید روزی که کامل شود.
هیروگلیف فارسی
      در تاریخ سنتی ایران نوشته شده است،  که در گذشته ها زبان فارسی چهار هزار حروف داشت،  و برای هر صدا یک حرف بود،  مثلاً برای شر شر آب یک حرف شر وجود داشت.  در واقع این همان حروف هیروکلیف بوده است،  که اکنون در دست نیست،  من توانسته ام از 4000 فوق،  حدود یکصد تای آنها را از چند پیرمرد مدرسه نرفته روستاهای دور دست شناسایی کنم.  درصورت کشف و پیدا شدن اولین کتیبه از این خطوط هیروکلیف فارسی،  آنها را مطابقت خواهم داد،  تا ببینم چه می شود.
      این چهار هزار،  همان سیلاب های مورد نظر من در ریشه یابی واژه هاست،  اگر هم اکنون در زبان فارسی سیلاب های موجود را بشماریم،  همین 4000 می شود.  با ترکیب این چهار هزار،  بیش از چهل هزار لغت بوجود می آید،  و هم اکنون نیز لغات با ترکیب های بیشتر،  در حال بیشتر شدن است.  این سیلاب ها یا تک آوایی ها در زبان فارسی،  همان تک آوا های انسان های اولیه است،  که بمرور زمان با ترکیب های آنها،  لغات های بیشتر مورد نظر ساخته شده است.
      توجه نمایید تخصص من ادبیات و ریشه یابی نیست،  و نخواهد بود،  من بنا به تحقیقات میدانی خودم،  در اینجا،  مطالبی بدست آوردم و در اینترنت منتشر می کنم،  تا علاقمندان متخصص پیگیر شوند.  در این مدت خیلی ها از این کار استقبال کردند،  و عزیزانی هم با من تماس داشتند،  و چند مورد را که می دانستم به آنها گفته ام.  به امید آن روزی که عزیزان با دید جستجوگری و کنشگری در علم،  کار های اساسی تر نمایند،  و ریشه یابی تخصصی و تخصصی تر شود.
پرسش  و پاسخها
      تعدادی از پرسشها و پاسخهای مربوطه.
   نظر امین:  من ریشه یابی شما را قبول ندارم.
   پاسخ انوش راوید:  این که شخصی بگوید قبول دارم و یا ندارم،  مربوط به طبع واکنشگرایانه است،  اشخاص جستجوگر و کنشگر،  می روند در جستجوها می نویسند "ریشه یابی یا ریشه شناسی" و می بینند که تعداد زیادی مانند من مشغول ریشه یابی بر اساس سیلابها و آواها هستند،  و حتی خیلی ها ریشه یابی های مرا کپی پیس کرده،  و یا با من در ارتباط هستند،  تا خروجی های علمی تری بگیریم.
   پرسش امین:  آیا میشه بدون دانش کامل از الواح و پاپیروس ها و آشنایی کامل با زبان ها در برهه های مختلف تاریخی، نظریه ی زبانشناسانه داد؟
   پاسخ انوش راوید:  نظریه زبان شناسی با ریشه یابی واژه ها،  تفاوت دارد،  در ضمن چه زبان شناسی چه ریشه یابی و یا هر موضوعی،  باید مبدأ تحقیق داشته باشد.  جهت ادامه پاسخ به متن بالا مراجعه نمایید.
   ادامه پرسش:  می بینم شما درباره ریشه یابی یک چیز می گویید و خانم حامد چیز دیگر و آقای صلح دوست چیز دیگر،  و آدم گیج می شود،  چرا تفاوت دارد؟
   پاسخ انوش راوید:  بله نه تنها ما،  اگر گشتی در اینترنت بزنید،  و بنویسید ریشه یابی،  متوجه می شوید ده ها،  که چه عرض کنم بلکه صدها مورد دیگر،  مشغول ریشه یابی هستند.  هر شخصی برای کار خودش اصولی دارد،  این اصول گاه علمی و گاه کم و بیش علمی هستند،  ولی در هرصورت دارند کاری می کنند که قابل تحسین است.
      پژوهشگر گرامی بانو پرنیان حامد،  بر اساس تاریخ نویسی سنتی خطی ایران و مطالعه عمیق کتاب های تاریخی ایرانی،  که در این مورد در دنیا یک یک هستند و عالی،  ریشه یابی ها را می گوید.  این ریشه یابی به هیچ وجه نوع ریشه یابی مرا رد نمی کند،  بلکه کامل کننده آن است.
      آقای نوید صلحدوست بر اساس دانش زبان های مختلف که دارند،  ریشه یابی می کنند،  و این نوع ریشه یابی در بسیاری موارد همانند خروجی های من است.
      اشخاص دیگر نیز هر یک سبک خاص خودشان را دارند،  و اکثر خروجی های آنها در رابطه با خواسته های ملی و مسلکی آنهاست،  گاه با خروجی من یکی است.  مثلاً انگلیسی اوس در ژوئوس و این اسامی یونانی را پدر و بزرگ می گوید،  و من استاد و رئیس،  دقت کنید می بیند خروجی یکی است.
تصویر شماره 4098.
   ــ  ملتی که تاریخ و هویت و سرنوشت خودش را،  نه بر اساس واقعیت های علمی تاریخ و تاریخ اجتماعی،  بلکه بر داستان و شعر و دروغ گذاشته باشد،  گرفتار خواهد بود.
   توجه ــ  ابتدا پرسش های خود را در جستجو های ارگ ایران بنویسید،  به احتمال زیاد پاسخ خود را خواهید یافت،  اگر نیافتید،  با مطالعه مطالب بالا آمده،  می توانید پرسش خود را تخصصی تر بپرسید.  همچنین جهت پرسش و پاسخ های بیشتر به برگه های پرسش و پاسخ های ارگ ایران مراجعه نمایید.
مستند های مربوط
مستند های بیشتر را در آپارات وبسایت ارگ ایران ببینید،  لینک آن در ستون کناری
 
آبی= روشنفکری و فروتنی،  زرد= خرد و هوشیاری، قرمز=  عشق و پایداری،  مشروح اینجا
    توجه 1:  اگر وبسایت ارگ به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبسایت و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبسایت بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.
   توجه 2:  جهت یافتن مطالب،  یا پاسخ پرسش های خود،  کلمات کلیدی را در جستجو های ستون کناری وبلاگ بنویسید،  و مطالب را مطالعه نمایید،  و در جهت علم مربوطه وبلاگ،  با استراتژی مشخص یاری نمایید.
   توجه 3:  مطالب وبسایت ارگ و وبلاگ گفتمان تاریخ،  توسط ده ها وبلاگ و وبسایت دیگر،  بصورت خودکار و یا دستی کپی پیس می شوند،  از این نظر هیچ مسئله ای نیست،  و باعث خوشحالی من است.  ولی عزیزان توجه داشته باشند،  که حتماً جهت پیگیر و نظر نوشتن درباره مطالب،  به اصل وبلاگ من مراجعه نمایند:  در اینجا  http://arqir.com.
ارگ ایران   http://arqir.com
 
این نوشته در ادبیات ایران ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.