سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی

در دروغهای تاریخ و تاریخ نویسی استعماری کاری کردند،  که سرزمین های ایرانی سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی غیر ایرانی معرفی شوند. 
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
پیش نویس
       در دروغهای تاریخ و تاریخ نویسی استعماری کاری کردند،  که سرزمین های ایرانی سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی غیر ایرانی معرفی شوند.  آنها برای هر کدام داستانهای جداگانه تعریف کردند،  تا دروغ خودشان را بخورد مردم دهند.  ایرانیان اهل تاریخ باید این دروغها را شناسایی نمایند،  و برای یافتن واقعیت کار و تلاش کنند.  باید توجه کرد،  کار و تلاش برای یافتن واقعیتهای تاریخی مهم است،  نه برای ناسیونالیسم تهاجمی و فاشیسم و این قبیل.
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
تصویر سایت باستانی در سین‌کیانگ بنام یارخوتو یا یارختن، عکس شماره 3665.
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
لوگو جهت آینده بهتر در گفتگو های تاریخی و جغرافیایی شرکت کنید،  عکس شماره 1533.
این برگه پیوست لینک زیر است:
. . . ادامه دارد و بازنویسی می شود. . .
………..
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
سین‌کیانگ یا استان جدید
      سین‌کیانگ یا شین‌جیانگ نام ناحیهٔ خودمختار بزرگی در باختر جمهوری خلق چین است.  این ناحیه پیش از این ترکستان چین یا ترکستان شرقی نام داشت.  اورومچی مرکز ایالت سین‌کیانگ است.  
این منطقه که در شمال غرب چین قرار دارد استانی خودمختار است،  که در مسیر راه‌های ارتباطی مهم چین با کشورهای دیگر در غرب آسیا و اروپا قرار گرفته ‌است.
      سین کیانگ بزرگ‌ترین استان چین است،  و در مرکز سرزمین‌های وسیع در میانه اوراسیا قرار گرفته ‌است.  سین‌کیانگ حدوداً یک‌ هشتم کل مساحت جمهوری خلق چین را در بر می‌گیرد.
زبان‌های رایج در سین کیانگ ترکی اویغوری و چینی است.
      مساحت 1660000 کیلومتر مربع،  کمی بیشتر از مساحت ایران،  و جمعیت حدود 30 میلیون نفر.  کمتر از ده درصد خاک سین کیانگ قابل سکونت و زندگی است.
      سین کیانگ از نظر منابع طبیعی بسیار غنی است،  و نفت فقط یکی از منابع مهم آن به‌شمار می‌آید.  این استان پهناور با کشورهای مغولستان، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان و افغانستان دارای مرز مشترک است.
      در طول تاریخ سین کیانگ حکومت‌های مستقل خود را داشته‌ است،  و رابط چین شرقی با دنیای اسلام در آسیای مرکزی بوده‌ است.  در قرون معاصر در سال ۱۸۸۴ میلادی در دوره امپراتوری منچو،  سین کیانگ را تسخیر کردند،  و نام آن را رسماً «سین کیانگ» نامیدند،  آنها می گویند در زبان چینی بمعنی مرز جدید می‌باشد.  ولی واژه یابی پارسی چیز دیگری می گوید.
  ــ  سین= چین + کی = پادشاه + آنگ = مخفف آنگل ،  یکی از سه طایفه اولیه ایران در تمدن کهن جی،  که در جمع می شود پادشاهی چین آنگ،  یا پادشاهی چین آنگل.  جهت دانستن آنگل به داستان های تاریخی ایران بروید.
      می گویند نام اورومچی مرکز سین‌کیانگ از زبان ترکی آمده،  و به معنی «ییلاق زیبا» است.  ولی واژه یابی پارسی می گوید،  به معنی شهر دارای آب است.
  ــ  اورومچی = او + روم + چی = شهر دارای آب.
      شهرهای مهم سین‌کیانگ غیر از اورومچی مرکز استان، کاشغر، تورفان، کارامی، یینینگ، و شیهزی.  کاشغر پس از اورومچی دومین شهر بزرگ ایالت سین‌کیانگ در چین است.
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
نقشه ایالت سین‌کیانگ در کشور چین،  عکس شماره 8885.
   خلاصه تاریخ ــ  منطقه سین کیانگ پیش از سکونت مهاجرین مغول و اقوام ترک،  سرزمینی ایرانی بود.  اقوام و قبایل ایرانی همچون سکاها و سغدها،  یعنی گویشوران زبان‌های ایرانی شرقی در آن به سر می‌بردند.  در کتب تاریخی از سکونت شاخه‌هایی از اقوام آریایی در منطقه سین کیانگ نام برده شده،  که برخی از آنان دارای حکومت‌های محلی نیز بوده‌اند،  که رواج زبان سغدی از آثار ماندگار فرهنگ ایرانی قدیم در منطقه به‌شمار می‌آید.
      در اثر افزایش تعداد مهاجرین،  جمعیت قبایل ایرانی سکایی و سغدی رو به کاهش گذاشت و کم‌کم در جمعیت غالب ذوب شدند.
      نقاشی‌ها و آثار کشف شده از قبرستان باستانی شهر گائوچانگ،  و اجساد مومیایی کشف شده از واحه‌های حوزه رودخانه تاریم،  که هم‌اکنون در موزه تاریخی شهر اورومچی مرکز سین کیانگ نگهداری می‌شود.  همچنین سکه‌های فراوان دوره‌های مختلف ساسانی که از این منطقه کشف شده و آثار بر جای مانده از آیین مانوی و زرتشتی در منطقه سین کیانگ به ویژه در غار هزار بودای تورفان و غار دون هوان حکایت از حضور فرهنگ‌های بودایی و ایرانی در این منطقه دارد.
      در اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم میلادی و همزمان با حاکمیت سلسله سامانیان (۹۹۹–۸۴۰) اسلام در منطقه سین کیانگ گسترش یافت و مردم اویغور زبان به آیین اسلام گرویدند.
………..
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
اویغور یا اویی گور
      اویغورها مردم ساکن شمال غرب کشور چین هستند،  که در ایالت خودگردان سین کیانگ یا اصطلاح قومی ترکستان شرقی،  به مرکزیت اورومچی زندگی می‌کنند.  مردم اویغور از اقوام باستانی و مسلمان سنی هستند.  به غیر از استان سین کیانگ چین،  بخشی ساکن کشور قزاقستان و کشور قرقیزستان هستند.
      پیش از دوره تجدد که از طریق روس‌ها وارد این منطقه شدند،  ساکنان حوضه تاریم تعلق به قوم مخصوص یا واحد سیاسی مشخصی نداشتند.  مردم منطقه کاشغر خود را کاشغری،  مردم منطقه ختن خود را ختنی،  و… می‌نامیدند.  اگر در مورد هویت از آن‌ها سؤال می‌شد،  خود را مسلمان می‌دانستند.  
      آن‌ها برای اشاره به منطقه بزرگ‌تر حوضه تاریم از عنوان آلتی‌شهر (شش‌شهر) یا یتی‌شهر (هفت‌شهر) استفاده می‌کردند،   که به تعداد واحه‌های‌ این منطقه بیابانی اشاره دارد.  اصطلاح اویغور تا آن زمان تنها در کتاب‌های کمتر شناخته شده تاریخی به چشم می‌خورد،  و منظور از آن نیز تنها تورفان و هامی در سین‌کیانگ شرقی بود.
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
تصویر دختران قالیباف اویغور،  عکس شماره 8886.
   ریشه‌های ایرانی اویغورها ــ  برخی از اقوامی که امروز ترک نامیده می‌شوند،  در اصل ترک نیستند،  بلکه ترک‌زبان شده‌اند،  برای نمونه می‌توان کشورهای عرب زبان مانند مصر و الجزایر را نام برد،  یعنی عربیزه شده‌اند،  نه این که از نظر تباری عرب باشند.  اویغورها و ازبک‌ها از نظر نژادی،  اقوامی به صورت کامل ترک نیستند،  به‌طوری‌که اویغورها میزان زیادی‌تبار سغدی،  از اقوام باستانی ایران شرقی دارند،  و شهرهای ختن و کاشغر در گذشته از شهرهای ایرانی بوده‌اند.
   زندگی اویغورها ــ  منطقه خودمختار و اویغور نشین سین کیانگ دارای منابع غنی گاز طبیعی و ذخایر معدنی است.  همچنین این منطقه به مثابه دروازه تجارت و انرژی چین با آسیای مرکزی محسوب می‌گردد.
      اویغورها اغلب شهرنشین هستند،  و به بازرگانی و پیشه‌وری مشغولند.  ایغورها پیش از تسلط چین به این منطقه،  دولت مستقل خود را داشتند،  و در طول تاریخ چندین بار زمام مناطق پیرامون در مغولستان و آسیای مرکزی را به دست گرفتند.  در سال‌های کنونی به دنبال ترقی اقتصادی در چین،  این منطقه نیز دچار تغییرات اقتصادی و جمعیتی شده ‌است.  شهر معروف اویغورستان و مرکز آن اورومچی نام دارد،  و کاشغر دومین شهر آن است.
   فرهنگ اویغورها ــ  زبان ایغورها اویغوری یا ترکی اویغوری است،  و دینشان اسلام.  اما اعتقاد بر این است،  که بسیاری از اویغورها سابقاً پیروان مانی بودند.  کما اینکه آیین مانی مدت‌ها دین حکومتی اویغورها بود.
   جنبش استقلال‌خواهی ــ  چین به شدت نگران افزایش فعالیت‌های افراطی در این منطقه بخصوص از ناحیه جنبش تروریستی سین کیانگ است،  که قصد دارند این بخش از چین را از خاک اصلی جدا کنند.  تاکنون اویغورها بارها تلاش برای استقلال از چین کرده‌اند،  که بی‌نتیجه مانده.  دولت چین مکرراً سعی در تروریست خواندن استقلال طلبان اویغور کرده.
   زبان اویغوری ــ  اویْغوری یا زبان تُرکی اُیغوری زبان مردم اویغور است،  در این زبان واژه های فارسی و عربی نقش کارمدی دارند.
   خط اویغوری ــ  بعد از مسلمان شدن اویغورها،  خط عربی جایگزین خط اویغوری گردید.  شیوه بهبود یافته خط عربی امروزه به عنوان الفبای رسمی این زبان در منطقه خودمختار سین کیانگ اویغور شناخته شده‌ است،  و به شکل گسترده چه توسط مردم و چه توسط دولت منتسب از مرکز محلی استفاده می‌شود.
      الفبای اویغوری،  در قرن ۱۲ میلادی توسط مردم آسیای میانه و به ویژه اویغورها استفاده می‌شد.  گاه به این الفبا خطِ سوترا sutra می‌گویند.  این خط همانند نوشته‌های کهن بر روی پاپیروس است.  این خط به سان خط اورخون از الفبای سغدی و خط آرامی گرفته شده است.
      شمار بسیاری از متن های بودایی، مانوی، نسطوری و زرتشتی و نیز نوشته‌های غیر دینی چون نقش بر روی سکه‌ها، سنگنبشته‌ها و سندهای قانونی بدین خط نوشته شده‌اند.  خط اویغوری افقی و از چپ به راست نوشته می‌شد،  ولی شاید با تاثیر خط چینی بوده،  که این خط را به ریخت عمودی نیز نوشته‌اند،  با این تفاوت که در چینی نخستین سطر در سوی راست صفحه نوشته می‌شد،  و در سغدی نخستین سطر را در سوی چپ صفحه می‌نوشتند.
      در زمان چنگیزخان چون مغول‌ها هنوز کتابت به زبان خود نداشتند،  خط اویغوری اولین خط رسمی حکومت های مغول شد.  به معنی دیگر می گوید،  حمله چنگیز مغولستانی دروغ است،  یعنی ملتی که حتی خط نداشتند،  توانستند دنیا را بگیرند.  خط مغولی کنونی نیز هنوز همین شیوه نگارش عمودی خط اویغوری را به کار می‌برد.
………….
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
فیلم بقایاِی عبادتگاه خورشید در کاشگرستان چین.
      باستان شناسان چینی عقیده دارند،  بقایای عبادتگاه خورشید کشف شده در سرزمین کاشگرستان تاریخی و منطقه اویگور متعلق به حدود سه هزار سال پیش است.
  ــ  کاشگر = کاشغر = کاش یا کاس + گر یا غر = دارنده یا جایگاه کاش یا کاس یا کاسپین.
  ــ  اویغور = اویگور = اوی + گور یا غور = اوی یا هوی بزرگ یا راهبان مقدس.
   برچسبها:  چین، سین‌کیانگ، اورومچی، اویغور، کاشغر، تورفان، ختن، تاریخ اویغورها، عبادتگاه خورشید.
…………..
مستند های مربوط
مستند های بیشتر را در آپارات وبسایت ارگ ایران ببینید،  لینک آن در ستون کناری
……………………….
آبی= روشنفکری و فروتنی،  زرد= خرد و هوشیاری، قرمز=  عشق و پایداری،  مشروح اینجا
    توجه 1:  اگر وبسایت ارگ ایران به هر علت و اتفاق،  مسدود، حذف یا از دسترس خارج شد،  در جستجوها بنویسید:  وبلاگ انوش راوید،  یا،  فهرست مقالات انوش راوید،  سپس صفحه اول و یا جدید ترین لیست وبسایت و عکسها و مطالب را بیابید.  از نظرات شما عزیزان جهت پیشبرد اهداف ملی ایرانی در وبسایت بهره می برم،  همچنین کپی برداری از مقالات و استفاده از آنها با ذکر منبع یا بدون ذکر منبع،  آزاد و باعث خوشحالی من است.
   توجه 2:  جهت یافتن مطالب،  یا پاسخ پرسش های خود،  کلمات کلیدی را در جستجو های ستون کناری ارگ ایران بنویسید،  و مطالب را مطالعه نمایید.  در جهت دانش مربوطه وبلاگم،  با استراتژی مشخص یاریم نمایید.
   توجه 3:  مطالب وبسایت ارگ ایران،  توسط ده ها وبلاگ و تارنمای دیگر،  بصورت خودکار و یا دستی کپی پیس می شود،  از این نظر هیچ مسئله ای نیست،  و باعث خوشحالی من است.  ولی عزیزان توجه داشته باشند،  که حتماً جهت پیگیر و نظر نوشتن درباره مطالب،  به ارگ ایران مراجعه نمایند:  در اینجا  http://arqir.com.
ارگ ایران   http://arqir.com
 
سین‌کیانگ اوییگور کاشگرستان اورومچی
جهت آینده ای بهتر دیدگاه خود را بنویسید
این نوشته در تاریخ ایران, تاریخ جهان ارسال و , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *